Kuddusi  Okkır’ı tanımayanınız kalmadı herhalde.

Hani şu, “Ergenekon’un kasası” iddiasıyla bir yılı aşkın tutuklu kalan,

Hani şu, “Terör örgütüne üye olmak” suçlaması ile tıkıldığı hapishaneden ölüsü çıkan,

Hani şu, “Terör örgütünün finansmanını yaptığı” iddiasıyla tıkıldığı hapishanede hakkındaki iddianameyi bile göremeden yaşamını yitiren ve fakat cenazesini kaldıracak kadar bile parası olmadığı anlaşılan insan,

Onu, gazetelerde görmüşsünüzdür.Unutamazsınız onu. Çünkü, bir deri bir kemik hale gelmiş yüzündeki –yaşayıp yaşamadığı bile anlaşılamayan- ölgün bakışlar unutulur gibi değil.

 Bu insanın başına gelenleri öğrenip de, buna sebep olanlara söylenmemek mümkün mü?

                                    ****

  Ergenekon davasından medet umanlardan bir ikinci Cumhuriyetçi geçenlerde şunu söylüyordu:

“ Ne yani tutuklu olduğu için mi, kanser oldu? Olacağı vardı da oldu)

  Bunu söyleyen elbette ki tıp konusunu bilmeyebilir. Ancak, böylesine acımasız birinin insani değerlerden de nasibini almış olduğunu kimse söyleyebilir mi?.

  Kaldı ki Kuddusi Okkır tutuklanmasaydı ve bir yılı aşkın içerde tutulmasaydı kanser olmayabilirdi. Elbette olabilirdi de.

  Olmayabilirdi, çünkü kanser, bağışıklık sistemindeki dengesizliğin bir sonucudur.

  Büyük üzüntüler ve stresler bağışıklık sistemini alt üst eden olaylardır.

  Buna göre hiç kimse “Kuddusi Okkır’ın kanser olmasının tutuklanmasıyla alakası yoktur” diyemez.

  Kaldı ki, çok önemli bir konu daha var.

  Rahmetli Okkır’ın yakalandığı bu kanser türü –zamanında tanı konulursa- tedavi edilebilir ve kanserin yayılması önlenerek uzun bir yaşam sağlanabilirdi.

  Yani kanser olsa bile, eğer insan muamelesi görseydi de, zamanında uzmanına gidebilseydi, Rahmetli Okkır daha uzun yıllar yaşıyor olabilirdi.

                   ****

  Şimdi, Okkır öldüğü için hakkında “takipsizlik” kararı verilecekmiş, ve sanıklar arasından çıkarılacakmış.

  Eğer Rahmetli Okkır benim yakınım olsaydı, “Hayııır…” diye haykırırdım.

  “Hayır…O mutlaka yargılanmalı. Terör örgütünün finansmanını yapan insan suçlaması nedeniyle mutlaka yargılanmalı. 13 aydır (bize göre pisi pisine) yattığı hapiste, yatmayı hak edip etmediğini bilmemiz için yargılanmalı.”

                                            ****

   Rahmetli abim Cumhuriyet savcısıydı. Savcılar için bir söz söylendiğinde, savcıyı tanısın tanımasın, sinirinden gözleri büyür, “Cumhuriyetin savcısına laf söyletmem. Onlar Cumhuriyet adına görev yapıyorlar. Dikkatli konuşun” diye uyarırdı.

  Şemdinli savcısının yaptıklarını gördükten sonra abimi anımsamış ve “iyi ki abim bu savcıyı görmemiş” demiştim.

  Anlaşılan rahmetli abimi daha çook anacağız.